Dat je nieuwe tanden mag krijgen, en een nieuwe huid.
En gooi dan die rare linten weg waarmee je je nek verbergt.
Mogen de wereldmachten terugkomen naar Kreta...
en als je je uit de golven verheft om ze te begroeten...
mogen hun schepen dan schipbreuk lijden...
op deze ronde, harde rotsen.
Ik wou dat wat je zegt echt kon gebeuren, maar het is te laat.
Welnee, natuurlijk niet.
Gaat het?
Ziet u wel? Het is te laat.
Niet zo triest, Bouboulina.
Ik heb gehoord van 'n nieuwe arts in Europa. Hij verricht wonderen.
Je neemt het drankje in dat hij je geeft en je wordt weer twintig.
Misschien vijfentwintig.
Ik zal wat voor je bemachtigen.
Echt? -Tuurlijk.
Een grote fles?
Een ton vol.
Waar denk je aan?
Alexandrië, Beiroet, Istanboel... Ze waren gek op me.
Wie?
Iedereen.
Ali Bey, Moestafa, Nahas Pasja...
Süleyman Pasja.
Vooral Süleyman.
Rotkatten.
Slaapt ze?
Laat haar maar.
Ze is weer twintig.
Ze flaneert door Alexandrië, Beiroet.
Moet je haar zien. Ze lacht.
Gek oud wijf. Kom.
We kunnen haar niet alleen laten. -Ze is niet alleen.
Ze is bij Süleyman Pasja en ze vermaakt zich best.
De ouwe viezerik.
Ze is thuis. Ga erheen.
En God zegene je.
Waar ga je heen? -Naar de kerk.
Ik ben nog nooit naar een Griekse kerstmis geweest.
Snap je het dan niet? -Wat?
Je bent jong en barst van de energie. Maar je doet er niks mee.
Waarom laat je me niet met rust? -Omdat ik van je hou.
En ik wil het beste voor je. -Schreeuw niet zo.
Daar is ze. Ze wacht.
Dit is belachelijk. Ik wil er niks meer over horen.
Maar ze wacht op je.
Laten we maar zeggen dat ik anders ben. Ik ga m'n eigen weg.
Als God jouw weg was gegaan hadden we geen Kerstmis.
Hij ging niet naar de kerk, hij ging naar Maria. En Jezus werd geboren.
Hij ging die kant op. Maria is de weduwe.
Op de deur van een dove kun je eeuwig kloppen.
Hier is het geld.
En meer kan ik niet betalen. -Weet ik, baas.
Koop alleen wat we nodig hebben en kom dan meteen terug.
Blijf nergens hangen. -Ik zal zo snel zijn als de wind.
Vijf dagen, dat heb je beloofd. -Baas, dat heb ik beloofd.
Wat wil je nou? -Vergeet me niet.
Niet droevig zijn. Hij komt terug.
Dat zeggen ze allemaal.
Wil je gezelschap, opa?
Wees maar niet bang, hoor. Ik doe gewoon m'n werk.
Hoe heet je?
Opa. -Ga met me mee.
Ik zal je het vervolg maar niet beschrijven.
Ik zeg alleen nog dat het lang duurde...
en dat het er wild aan toeging.
Dat het er wild aan toeging.
De volgende middag...
werd ik wakker.
En wat zag ik?
Naast me in bed lag...
het vrouwelijk geslacht...
in eigen persoon.
Zacht...
en warm. En ze rook heerlijk.
Toen zei ik tegen mezelf:
Zorba...
je bent in het paradijs.
Geniet ervan. Blijf waar je bent.
Wat een geluk. Het restaurant aan de overkant brengt ons eten.
Kaviaar...
biefstuk, baklava, van alles.
We eten, gaan weer aan 't werk, slapen, enzovoort, enzovoort.
Dat is 't goeie nieuws, maar ik denk ook aan jouw zaken.
Maar waarom zou ik me haasten? M'n hoofd wordt steeds helderder.
Ik kan straks de beste koopjes sluiten. Een kus van mij, Zorba.
KOM ONMIDDELLIJK TERUG
P.S. Dat vergat ik nog: ze heet Lola.
Ze hebben me verteld dat u een brief gekregen hebt.
Van hem?
Van hem.
Wat schrijft hij?
Leest u het zelf maar.
Ik kan 'm niet lezen.
M'n ogen.
Hij schrijft...
dat hij het erg druk heeft.
Staat er ook iets in voor mij? -Natuurlijk.
Lees het voor me.
'Zeg tegen Bouboulina dat ik haar mis' .
En verder?
'Zeg tegen haar dat ik elke avond terugkeer naar m'n kamertje...
en God bid dat Hij me spoedig naar haar terugstuurt.
Want zonder mijn Bouboulina voel ik me zo ellendig...
dat ik, als ik haar terugzie...
voor haar neer zal knielen...
en haar zal vragen voor eeuwig de mijne te zijn.'
Voor... eeuwig?
Ja, voor eeuwig. Dat schrijft hij.
Schrijf hem dat ik ja zeg.
En dat hij vijf meter wit satijn voor me mee moet nemen...
en voile.
Dat kan ik hier namelijk niet kopen.
Ik begrijp het. -U bent erg vriendelijk.
Nog één ding.
Weet u, Zorba en ik mogen u erg graag.
Wilt u onze getuige zijn?
Het zal me een eer zijn.
Ga weg. -Dit is voor jou.
Leugens. Leugens. Leugens.
Het spijt me.
Ben jij ook al haar minnaar?
Je stinkt naar parfum. -Ja, ik bleef schrobben.
Maar het stinkt nog steeds. Grappig.
Vind je niet?
Wat is dit allemaal? -Cadeautjes.
Voor wie? -Barba Antoni, Yianni...
Dit is voor die arme, kleine Bouboulina.
Ik hoop dat het een trouwjurk is.
Je hebt me wel gehoord.
Baas...
Wat heb je zitten bekokstoven?
Ze was hier toen je brief kwam.
Ik kon haar beter niet voorlezen wat er in stond.
Dat is geen leuke grap, baas.
En de spullen voor de kabel? -Ik heb alles. Geen zorgen.
Ik heb ook iets voor jou.
Een doos Engelse chocolaatjes.
Dank je. -Geen dank.
En nu wordt er niet meer geklooid.
We trekken onze broek op en gaan geld verdienen. Een hoop geld.
Jij bent onverbeterlijk.
Geen idee wat dat betekent, maar alsjeblieft. Met m'n complimenten.
Wat heb je met je haar gedaan?
Geverfd. -Waarom?
Zo hoefde Lola zich niet voor me te schamen als we uitgingen.
Hij lacht.
Maar luister. Weet je? Ik ben weer net zo jong geworden als m'n haar.
Sterker dan een stier. Vraag maar aan Lola.
En die pijn in m'n nieren is ook weg.
Wat zeg je daarvan?
Trouwens, toen ik gisteravond thuiskwam, was jij weg.
Waar heb jij gezeten?
Kom maar mee.
Ik kon niets doen.
Waarom moeten jonge mensen sterven?
Waarom moet wie dan ook dood?
Ik weet het niet.
Wat heb je aan al die boeken van je als ze je dat niet vertellen?
Wat vertellen ze je dan wel?
Ze vertellen me...
over de pijn van mannen...
die vragen als die van jou niet kunnen beantwoorden.
Ik spuug op hun pijn.
Wie is dat?
Ik ben het.
Breng haar naar binnen, snel.
Bent u nat geworden?
Je bent wreed.
Waarom heb je me laten stikken?
Ik zal koffie zetten.
Het hele dorp lacht me uit.
Waar is mijn witte satijn?
Waar is mijn bruidsjurk?
Op Kreta kun je geen echte mooie zijde krijgen.
Daarom heb ik het besteld.
In Athene.
En ook witte kaarsen met zijden linten.
En roze bonbonnières.
Onze bruiloft zal overweldigend zijn, Bouboulina.
Vol pracht en praal. Het zal oogverblindend zijn.
Ik kan het niet langer geheimhouden.
Ik heb de beste kleermakers opdracht gegeven...
de mooiste jurk te maken die ooit in het oosten gezien is.
Of in het westen.
Twintig meter wit satijn, bedekt met parels.
Met de zon op de ene borst en de maan op de andere.
In zuiver goud.
Ik ook.
Ik heb ook een geheim voor je.
Wat is dat?
Maak maar open.
Eerst koffie inschenken.
Zie je nou wat je gedaan hebt?
Hoe kom je aan die ringen? -Ik heb ze voor ons laten maken.
Van twee gouden soevereinen die ik van de Engelse admiraal kreeg.
Ik had ze bewaard voor mijn...
Voor wat?
Mijn begrafenis.
Zullen we ons nu meteen verloven?
We hebben een getuige, we hebben ringen...
Maar we hebben geen priester. -Vind ik niet erg.
God kijkt toch toe?
Goed. We gaan naar buiten, waar God ons beter kan zien.
Maak jij je maar klaar.
Kom op, getuige.
Wat doen we nu?
Kun je zingen? -Absoluut niet.
Geeft niet. Ik wel. Ik ken dit soort plechtigheden uit m'n hoofd.
Ik ben koorknaap geweest.
Het is niets. Gewoon een koutje.
Morgen voel je je wel weer beter.
Zondag gaan we erop uit en dan gaan we pret maken.
Het is Pasen.
Jij hebt wat zon nodig om op te fleuren.
En nu, schoonheid, halen we alles eraf.
Moet je horen wat een prachtig geluid dat maakt.
Net kussen.
Sexy, hoor.
Ik ben jaloers.
De buitenlandse ligt op sterven.
Ze heeft geen familie.
De staat zal alles inpikken.
Erop af, wij zijn de armen.
Moordenaars. Beesten.
Ik wil niet...
Canavaro.
Ik ben het, Zorba.
Niet bang zijn.
Hij vraagt ons te drinken op haar zielenrust.
Zorba, hoe moet het nu met de begrafenis?
Er komt geen begrafenis. -Waarom niet?
Omdat ze 'n westerlinge was. Ze sloeg 'n kruis met vier vingers.
Maar ik begrijp het niet. -De priester begraaft haar niet.
Maar dat is vreselijk. -Waarom?
Ze is dood. Het maakt niets meer uit.
Kom. We zijn bijna zover.
Canavaro, wil jij ook kijken?
In de naam van de Vader.
Het is niets. Geloof me, da's altijd zo de eerste keer.
En de Zoon.
Baas, waar zit je? Het is niets.
En de Heilige Geest.
Het lam.
Dat verbrandt.
Weet je? Er zijn mensen die hierin de toekomst lezen.
Kan jij dat?
Alles is goed. We zullen duizend jaar leven.
Ik zie een reis. Een grote reis naar een stad.
Met grote huizen.
Wanneer, baas? -Weet ik niet.
Over een paar dagen.
Wat moet ik zonder jouw gezelschap?
Kop op. We zullen elkaar terugzien.
Nee, je gaat weg en je blijft daar. Bij je boeken.
Op je gezondheid.
Op jouw gezondheid, Zorba.
Verdomme, ik mag je te graag om dit niet te zeggen.
Jij hebt alles. Op één ding na:
gekte.
Een man moet 'n beetje gek zijn, anders...
Anders?
Durft hij nooit het touw door te snijden en vrij te zijn.
Ben je kwaad op me?
Leer me dansen.
Wil je dat?
Dansen?
Zei je: Dansen?
Kom op, jochie.
Doe mee.
Daar gaat ie.
Nog eens.
Baas, ik wil je zoveel zeggen.
Ik heb nog nooit zoveel van een man gehouden.
Hé, baas.
Heb je ooit zo'n mooie puinhoop gezien?
Jij kunt ook lachen, hè? Je lacht.
Zag je hoe ze allemaal wegrenden?
Vooral die monniken.
De tweede keer... De derde keer was het mooist.
Er is niks meer van over.
Niks.
Ondertiteling: SDI Media Group
[DUTCH]